Verslagen

Verslagen van wedstrijden

05

jul 2017

De HT van 2017

Posted by / in Verslagen / No comments yet

HT 2017: geen makkelijke oversteek

Na maanden van trainen was het dan eindelijk zover. De dag van de Harlingen-Terschelling race. Altijd weer een bijzonder evenement. De dagen voorafgaand aan de wedstrijd worden de weerberichten nauwlettend in de gaten gehouden. Menigeen hoopt op een flink tegenwindje zodat de Waddenzee verandert in een golfslagbad. Wat dat betreft kregen we aardig waar we op gehoopt hadden, maar of dat nu zo goed uitpakte…

De dag begon echter nagenoeg windstil. ’s Ochtends stak een grote delegatie Katwijkse roeiers vanaf Terschelling het Wad over naar Harlingen. Er was nagenoeg geen wind en het zeetje was zo vlak als een spiegel. De zon liet zich al aardig gelden en het zou dus wel eens een flink zweterig wedstrijdje kunnen worden.

Eenmaal in Harlingen lag de Azorean al op ons te wachten. Het was zoeken naar een schaduwplekje maar her en der konden roeiers wat verkoeling vinden onder geparkeerde trailers. Hiervandaan konden we aanschouwen hoe nestor Arie Kuijt samen met andere roeiers uit het Pulletje een wervelend interview afgaf voor de camera van PodKat. Dit in verband met een heuse mini documentaire. Het initiatief voor deze docu lag bij onze eigen Paul vd Linde, maar omdat het Pulletje wel beschikt over een eigen volgboot en wij niet gingen zij er met de onsterfelijke eer en potentiële roem vandoor.

Na wat liters water achterover te hebben gegooid kon ook voor ons het inschepen beginnen. Her en der toch wel wat gespannen bekjes natuurlijk want je wil toch zo goed mogelijk presteren. Tijdens het inroeien merkten we al dat het windje flink aan het aantrekken was. De pittige noordoosten wind zou wel eens een belangrijke rol kunnen spelen bij het succes of falen van deze oversteek.

Na het aftellen werd gecontroleerd maar wel met een flink tempo naar het havenhoofd van Harlingen geroeid. Daar zou de tijd in gaan en kon de wedstrijd echt beginnen. Eenmaal uit de haven was duidelijk dat er behoorlijk wat deining stond. De dwarse golven sloegen tegen de boot aan en menig stuurboord roeier had als snel een nat pak. Desondanks zat de vaart er goed in kon snel afscheid genomen worden van de rest van onze startgroep. Af en toe veroorzaakten passerende redboten en andere schepen nog wat extra golfslag. Het eerste stuk van de race bleef het water hierdoor onrustig, maar toch konden we de Azorean goed op snelheid houden. Al vereiste dit wel flink wat kracht en concentratievermogen. Telkens opletten hoe je met je riem uitkomt in de golven, direct druk zetten en ook bij het terughalen opletten dat je niet vast komt te zitten. Het vroeg allemaal behoorlijk wat van ons.

Dat begon in het tweede deel van de race zijn tol te eisen. De slag werd rommeliger en de snelheid liep terug. Dit tot frustratie van de stuur. Kees probeerde iedereen goed bij de les te houden en gooide de verbale zweep er flink over. Maar het bleef ploeteren. Dat zagen we ook wel aan het langzame tempo waarmee we andere sloepen inhaalden. Nadat we ons over de Vlietstroom hadden geworsteld kon de laatste fase van de wedstrijd beginnen. In het Schuitegat hadden we zowel de wind als de stroom tegen. De laatste reserves werden aangeboord, nog snel even wat eten of drinken erin en er tegenaan. Aan het begin van het Schuitegat kwamen we erg veel sloepen tegen, maar die konden gelukkig zonder veel problemen worden ingehaald.

Toen ook de reserves aan hun eindje raakten kwam het aan op karakter. Het hoofd niet laten hangen, maar verstand op nul is dan het devies. Maar als alles zeer doet en armen en benen regelmatig in een kramp schieten valt dat niet mee. Na wat een eeuwigheid leek kwam de pier van Terschelling dan eindelijk in het zicht. Het luide applaus van alle toeschouwers blijft een bijzondere ervaring. Het helpt ook om de laatste meters met de hervonden krachten snel af te leggen.

Compleet gesloopt en toch ook wel gedesillusioneerd probeerden we op adem te komen. We hadden het gehaald, maar van echte tevredenheid was geen sprake. Dit ondanks het feit dat we als tweede sloep de haven binnen kwamen en we dus bijna het hele veld ingehaald hadden.

Die avond verzamelden een groot deel van de Katwijkse (en Oegstgeestse) roeifanaten met hun aanhang zich in Hee. Daar werd onder het genot van het nodige eten en drinken nog maar eens nagepraat. Gelukkig was het niet alleen maar kommer en kwel. Er viel ook genoeg te lachen en ruim na middernacht zochten de laatsten weer hun slaapgelegenheid op.

Een dag later was het tijd voor de prijsuitreiking. Dat was toch wel even wachten. Er waren teams die een tiende plek vierden alsof ze het kampioenschap binnen hadden gehaald. We gunnen natuurlijk iedereen zijn feestje, maar zo duurde het wel errug lang voordat de langverwachte uitslagenlijstjes konden worden uitgedeeld. Onze martelgang bleek goed voor een 23e plek. De laatste ‘mixed feelings’ werden snel weggespoeld met wat biertjes. Blijkbaar vond niet iedereen het bier goed smaken want het gerstenat kwam in hoosbuien op alle aanwezigen terecht. Naarmate de avond vorderde werden de verhalen sterker. Uiteindelijk dropen de feestgangers af. De één wat minder zeker van tred dan de ander.
HB

 

 

Please select the social network you want to share this page with:

We like you too :)

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Donec tincidunt dapibus dui, necimas condimentum ante auctor vitae. Praesent id magna eget libero consequat mollis.

SIMILAR POSTS
No comments yet

Enter the Discussion and post your Comment