Verslagen

Verslagen van wedstrijden

30

jun 2017

Vechten op de Vecht 2016

Posted by / in Verslagen / No comments yet

Sloeproeiwedstrijd in Weesp “Vechten op de Vecht”.

Voor de Ferox’ sloepen Thussen Uit en Azorean High is het wedstrijdseizoen op zaterdag 2 april begonnen met de sloeproeiwedstrijd in Weesp. Na twee maanden trainen, vaak in de kou, bij veel wind en soms regen, werd uitgezien naar de wedstrijd in Weesp. Omdat deze wedstrijd meetelt voor het sloeproeikampioenschap 2016, zowel voor de dames als bij de heren, hadden heel veel ploegen ingeschreven, zo’n 105.

In Weesp wordt er in twee Heads gevaren: ’s morgens de wedstrijd voor de dames en ’s middags de wedstrijd voor de heren. Het is voor sloeproeibegrippen een relatief korte wedstrijd: 11.1 km over de kronkelende Vecht. Het weer werkte goed mee: niet te koud en soms liet de zon zich even lekker voelen. Juist omdat het een korte wedstrijd is, moet er gelijk vanaf de start “volle bak” geroeid worden. Inroeien bij deze wedstrijd is nagenoeg onmogelijk omdat alle sloepen zich voor de start moeten verzamelen in de kom van de haven van Weesp. Daar liggen dan alle sloepen als haringen in een ton te wachten tot ze “los” mogen. Om te roeien was de temperatuur prima, maar om een half uur stil te moeten liggen en dan ineens voluit weg te moeten gaan, is geen pretje. De spieren zijn dan nog koud en de hartslag nog niet op het juiste tempo. Wel een beetje verhoogd tempo van de spanning vooraf natuurlijk, maar de verzuring ligt dan wel erg op de loer. Ook al vanwege de adrenalinestoot bij de start.

Van Ferox hadden twee sloepen ingeschreven. De Thussen Uit met een mixteam van dames en heren (5 om 5) en de herenploeg in de Azorean High, ook met 10 roeiers. Omdat een mixteam telt als een herenploeg startten beide sloepen in de middagrace.
De Azorean High mocht als 35e van start en de Thussen Uit als 63e. Vanwege de smalle doorgang bij de start werd er om ongeveer de halve minuut een sloep weggeschoten. De Azorean High zette gelijk goed aan, omdat de direct voor hen gestarte sloepen ook concurrenten waren voor het klassement. De snelheid van de Azorean High was dan ook hoog in de eerste kilometers (11.9 km/uur). Een voor een werden die concurrenten ingehaald en achtergelaten. Op zich zegt dat helemaal niets, omdat de Azorean High, wil die in het eindklassement hoog komen, ook (veel) sneller moet zijn dan die concurrenten vanwege de lage weerstand van de Azorean High.

Het lukte de ploeg om ook op de tegenwindse stukken de snelheid hoog te houden. Bij het keerpunt waren al veel sloepen gepasseerd en kon aan de terugweg worden begonnen. Daar waren veel tegenliggers, uiteraard de na de Azorean High gestarte sloepen. Daarbij werd de Thussen Uit gepasseerd en de als laatste gestarte snelheidsconcurrent de Yellow Finn, evenals veel snelle Kromhoutwhalers. Opnieuw kon op de terugweg de snelheid hoog worden gehouden door de Azorean High, omdat op het eerste stuk de wind een beetje mee was. Zeer strak sturend werd door stuurman Cees van Dijk de kortst mogelijke route gevaren op de bochtige Vecht. Veel minder sloepen dan op de heenweg werden nu gepasseerd. Toch werd de snelheid hoog gehouden ondanks het feit dat het opzwepende effect van het inhalen van andere sloepen ontbrak.

Na 57 min en 12 seconden werd de finish gepasseerd. Overall was de gemiddelde snelheid 11.7 km/uur. Volgens de ploeg was dit goed genoeg voor een geleverd vermogen van iets meer dan 100 Watt per roeier. Dit stemde tot tevredenheid, maar of het ook genoeg was voor een hoge klassering, moest worden afgewacht tot bij de prijsuitreiking. Daarbij bleek dat er vier ploegen meer vermogen hadden geleverd en de Azoreah High dus als vijfde was geëindigd. Winnaar was de Trewes2 uit Aldeboarn met een vermogen van 113.7 Watt per roeier. De Thussen Uit realiseerde een roeitijd van 1 uur 5 minuten en 23 seconden, wat een 64ee plaats opleverde met een vermogen van 60.4 Watt per roeier. Een hele goede prestatie, omdat daarmee nog een aantal herenploegen en vrijwel alle damesploegen achter zich werden gelaten.

Een geslaagde dag voor de Ferox ploegen. De eerstvolgende wedstrijd is die van Utrecht waar de derde Feroxploeg in de Bacchus aan wil deelnemen. De Azorean High heeft op 16 april de volgende wedstrijd, weer hier in de buurt, namelijk in Zaandam bij “De Slag om de Zaan”. Hopelijk kan daar dan een vergelijkbaar resultaat als in Weesp worden behaald.

Please select the social network you want to share this page with:

30

jun 2017

Utrecht Rondom 2016

Posted by / in Verslagen / No comments yet

Bacchus presteert uitstekend in de Utrechtse grachten.

Op zaterdag 9 april 2016 werd er een nieuwe uitdaging aangegaan: de Utrechtse grachtenrace. Deze race stond op het lijstje van team Bacchus om aan deel te nemen. Mede omdat dan de trailer van de ThussenUit beschikbaar was. Waarvoor dank.

Het weer zou goed worden die dag. Op naar Bunnik waar de start en het takelen was. De ambiance was daar top te noemen. Takelen via een strak schema. Het theehuis met prachtig terras. Onze jongste nieuwe roeier Jonathan van Duijn en Daan Guijt prakten er nog even een pannenkoek in. De rest moest het doen met een Kattuks knipje.

Met een totaal van maximaal 45 sloepen was het gezellig druk. Het was nog erg fris…het zonnetje had nog geen zin.

12.05 uur. Met startnummer 8 dreven we (er stond een sterke stroming mee) naar de startlijn. Aanzetten… vlammen… het eerste deel van de race ging door prachtig natuurgebied. Ondertussen ging het zonnetje ook meedoen. Het werd warm op het water. Op naar de schitterende grachten van de binnenstad. Op stukken kon maar door één boord worden geroeid. Soms werden bijna de glazen van de terrasbezoekers geslagen door de riemen. Het vele publiek zat eerste rang: bijna in de boot. Prachtig. Maar de smalle grachten en 47 bruggen gaf soms ook problemen met passeren.

Zo werd de Bacchus van achteren aangetikt en tegen de walkant aangeduwd. Het geschreeuw en getier was voor het vele publiek vast een bron van vermaak. Het was warm in de grachten: elke brugpassage was een welkome verkoeling.

Centrum uit. Hele scherpe bocht…laatste 2 km op het rechte stuk voor de finish. Iedereen roeide wat hij/zij waard was. Roeitijd. 1:31:53. Het geleverde vermogen per roei(st)er was 84.43 Watt. Dit was goed voor de achtste plaats in het Algemeen Klassement en een derde plaats in onze eigen klasse.

Volle tevredenheid. Na het takelen ging iedereen naar de tent, waar onze “bar” weer open ging. Na de hapsnap gingen we weer op huis aan. De Bacchus van Ferox Katwijk had zijn visitekaartje weer afgeleverd. Top.

Please select the social network you want to share this page with:

30

jun 2017

Slag op de Zaan 2016

Posted by / in Verslagen / No comments yet

Ferox sloeproeiploegen actief op de Zaan.

Op zaterdag 16 april stond er voor twee Ferox’ sloepen, te weten de Thussen Uit en de Azorean High, weer een sloeproeiwedstrijd op het menu. Dit maal ging de (korte) reis naar Zaandam. Gestart en gefinisht wordt daar op een prachtige locatie, bij de oude Verkade Koekfabriek. Een nostalgisch gebouw, uitstekend passend bij net zo nostalgische vaartuigen als roeisloepen nu eenmaal zijn. Het mogen als soort dan al eeuwen bestaande vaartuigen zijn, de tegenwoordig in Nederland er mee beoefende sport is daarentegen een relatief jonge, maar wel zware sport: sloeproeien.

In Zaandam wordt, evenals bij de wedstrijd in Weesp die twee weken eerder was, in twee groepen gestart. ’s Morgens voor de dames en ’s middags voor de heren. Doorgaans doen er meer herenteams dan damesteams mee. Daarnaast is deze wedstrijd voor 2016 ook genomineerd als meetellend voor het nationale kampioenschap, wat natuurlijk ook extra sloepen aantrekt. Dit levert dan direct een probleem voor de wedstrijdorganisatie op, want er wordt door de overheidsinstanties, die verantwoordelijk zijn voor de veiligheid op het water, geen vergunning afgegeven als er meer dan 50 sloepen per startgroep meedoen.
En bij de heren waren die er zeker wel. De organisatie van “De slag op de Zaan” heeft dat echter elegant opgelost door de herenteams die voor ’s middags te veel waren, bij de dames te laten meestarten. Die groep had namelijk nog zo’n 20 startplaatsen over.

Het gevolg was dat de Thussen Uit, met een mixteam van dames en heren (5 om 5 dit maal) en die voor ’s middags “uit de boot was gevallen”, toch mee kon doen, alleen in de ochtendrace. Buiten mededinging weliswaar, maar dat mocht de pret niet drukken.
Naast een start in twee groepen heeft de wedstrijd in Zaandam nog een andere charme. Dat is het feit dat er door iedere ploeg mag worden gekozen of ze in een snelle groep willen starten, die als eerste vertrekt, of in de standaardgroep die na de snelle groep vertrekt. Bij de snelle groep start de snelste sloep als eerste en bij de standaardgroep start de langzaamste sloep als eerste. Als snelle sloep starten in de standaardgroep kan grote nadelen hebben. Concurrenten die eerder zijn gestart moeten worden ingehaald en dat levert uiteraard oponthoud op: bij bruggen en smalle doorgangen. Daarnaast moet bij het inhalen in een bocht vaak tweedubbel of zelfs driedubbel dik worden gevaren. Dat zijn extra meters die gemaakt moeten worden. Dat is voor een snelle sloep een groter verlies dan voor een wat langzamere sloep, omdat een minuut tijdverlies op een uur roeien een groter verlies aan gemiddelde snelheid oplevert dan een minuut roeien op twee uur roeien.

Van de Katwijkse ploegen mocht de Thussen Uit dus de spits afbijten en de dans op het water openen. Weliswaar is de Katwijkse sloep door de lage weerstand en grote waterlijnlengte uitermate snel, maar omdat ze pas op het laatste moment toch mee kon doen in de damesrace, was de keuze voor de snelle startgroep niet meer mogelijk. Bij de dames startten de Wolter Huisman (10 dames) en de Kaag1 (8 dames) als eersten. Met name de Wolter Huisman uit Urk kan verschrikkelijk snel zijn. De Thussen Uit, met startnummer 19, startte pas 18 minuten na de eerste twee en had daarom veel sloepen voor zich. Dat betekende een inhaalrace. Dat lukte uitstekend.

Op het traject van 16.1 km met heel veel wind, door het bochtige traject soms mee, soms tegen en soms dwars, werden er 14 sloepen ingehaald en de 15e net niet. De roeitijd was 1:35:45, veruit de snelste tijd in de ochtendrace. De tweede roeitijd werd gerealiseerd door de acht dames van Terschelling in de gerenommeerde West Arvada (1:45:02) en de derde roeitijd door de tien dames in de Wolter Huisman (1:45:47). Nu is roeisnelheid op zich wel leuk, maar niet alleen bepalend voor de uitslag. De combinatie van roeisnelheid, sloepweerstand en aantal roeiers bepaalt welk team als ploeg het hoogste gemiddelde vermogen heeft geleverd. Dat bleek bij de dames de Pulp Fiction uit Makkum te zijn met 64.43 Watt/roeister. Omdat het mixteam (met 5 heren) niet mee kan tellen in het damesklassement staan ze ook niet in die uitslag. Met het door hun geleverde vermogen van 57.39 Watt/ roeier zouden ze 4e in die rangschikking zijn geworden.

Daarna was het de beurt aan de Azorean High ploeg om de 16.1 km “op te vreten”. Uiteraard was gekozen voor de snelle start. Omdat de Azorean High op snelheid al jarenlang ongeslagen is, mocht die als eerste vertrekken, samen met de Mercator van de STC uit Rotterdam.

Ondanks het feit dat er de aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid is dat op dit moment geen enkele sloep de snelheid van de Azorean High kan halen, hebben de roeiers van tevoren toch de nodige spanning in het lijf en hoofd en adrenaline in het bloed bij de start. Om de spieren niet gelijk “op te blazen” met verzuring wordt er geprobeerd om zo gecontroleerd mogelijk weg te gaan, daarna stug door te gaan en vervolgens de snelheid over het hele traject zo hoog mogelijk te houden. Op de heenweg verdwenen de iets later gestarte sloepen langzaam maar zeker uit beeld. Na het keerpunt wordt door sommige ploegleden het aantal slagen geteld totdat de achtervolgers worden gepasseerd die dan nog op de heenweg zijn. Uit dat aantal slagen kan worden berekend hoeveel tijdverschil er tussen de sloepen zit. Dat geeft een indicatie over de actuele stand van zaken van dat ogenblik.

In de afwisselende windomstandigheden, waardoor de sloepsnelheid nogal varieerde, werd gepoogd de snelheid op ieder stuk zo hoog mogelijk te houden. Verslapping door een roeier is bijna niet mogelijk, omdat stuurman Cees van Dijk zijn “poppetjes” goed in de gaten houdt en vervolgens verbaal de nodige gif spuit om de boel op te jutten en aan te moedigen. Er wordt dan ook behoorlijk “afgezien” door de ploeg. Op het laatste stuk nog eens alles er uit persend en daardoor leeggeroeid, werd de finish gepasseerd na 1:24:20. Goed voor een gemiddelde snelheid van 11.45 km/uur en een Wattage van 92.99 Watt/roeier. Lang niet genoeg voor de overwinning, want bij de prijsuitreiking bleken acht ploegen het beter gedaan te hebben. Winnaar was de Grutte Beer uit Joure met een Wattage van 114.46 Watt/roeier, duidelijk veel meer die van de Katwijkse roeiers. Om het zelfde vermogen als de winnaar te leveren zou de Azorean High ploeg ruim 3 minuten sneller hebben moeten varen. En dat is best veel (570 meter!).

Wederom een geslaagde dag voor de Ferox ploegen. Om te roeien was het die zaterdag een heerlijke temperatuur, maar om buiten te staan toch nog (erg) fris. Binnen in de gezellige Koekfabriek was het daarom goed toeven.
De volgende wedstrijd voor twee Ferox-ploegen is de legendarische Harlingen-Terschelling race op 6 mei, uiteraard “wind-en-weder” dienende. Op die dag hopen de Bacchus met een mixteam van 10 roei(st)ers en de Azorean High met 10 herenroeiers de oversteek in recordtijd af te raffelen en zich eeuwige roem te verwerven met nooit meer te evenaren sloeproeiresultaten ……

Please select the social network you want to share this page with:

29

jun 2017

HT-race van 2016

Posted by / in Verslagen / No comments yet

Ferox in de oven van de HT-race 2016.

De HT-race 2016 is weer achter de rug. Voor heel sloeproeiend Nederland is deze race zonder enige twijfel de meest aansprekende wedstrijd van het jaar, waaraan iedere ploeg dolgraag zou willen meedoen. Tot groot verdriet van heel veel sloeproei(st)ers kan dat echter niet. Ook dit jaar was er maar plaats voor “slechts” 135 sloepen.

Voor Ferox doen er al jaren lang twee sloepen mee, de Bacchus en de Azorean High. De mixploeg in de Bacchus bestond dit jaar uit 3 vrouwen en 7 mannen met stuurvrouw Ria van der Gugten. De Azorean High werd bemand door 10 roeiers, waaronder een aantal echte ouwetjes, binnen de ploeg ook wel de “fossielen” genoemd. Cees van Dijk was weer de stuurman en aanjager van de ploeg.

Dit jaar startte één uur na hoogwater in Harlingen de eerste shift van 10 sloepen, na 5 minuten gevolgd door de tweede shift. Na 65 minuten startte de laatste shift met 5 sloepen. De startvolgorde wordt niet bepaald door de kwaliteit van de bemanning, maar door de roeitijd in de HT van het jaar er voor. De langzaamsten starten altijd als eersten, de snelsten als allerlaatsten.

Omdat door de stroming de vaargeulen op het wad continu veranderen, niet alleen qua ligging, maar ook qua diepte, kan het traject per jaar iets wijzigen. Eén bepaald stuk van het traject is berucht van de laatste jaren. Dat is het Schuitengat, de aanloop naar West-Terschelling, waar de afgelopen jaren in het beginstuk soms minder dan een meter water stond. Daarom moest er in voorgaande jaren op een zodanig tijdstip worden gestart dat er nog genoeg water in het Schuitengat stond om daar over de ondiepte te kunnen komen. De eersten starten voorheen dan ook 1 uur voor hoogwater in Harlingen en de laatsten een uur later met hoogwater. Dit jaar was het Schuitengat veel dieper uitgeslepen door de getijdenstromen en kon er door de eersten 1 uur na hoogwater worden gestart. Elke sloep had door het afgaande tij daarom stroom mee tot aan het begin van het Schuitengat. In het Schuitengat zelf echter hadden alle sloepen de sterke stroom tot aan de finish wel tegen.

Al weken van te voren wordt door de sloeproeiers met meer dan gewone belangstelling naar de weersvooruitzichten gekeken. Gaat het hard waaien en zo ja hoeveel en uit welke richting? Angstvallig vraagt men zich dan wel eens af: “Het gaat toch wel door?” Dit, omdat er ook veel te veel wind kan staan, zoals in 2013, toen de race letterlijk werd afgeblazen.

Dit jaar waren de vooruitzichten uitermate gunstig: windkracht 3 à 4 en uit het zuidoosten. Dat betekende dat er tot aan het Schuitengat zowel met stroom mee als met wind mee geroeid werd. Het zou dit jaar daarom verschrikkelijk snel kunnen gaan, was de verwachting. Het weer werkte dus goed mee, hoewel de warmte op de wedstrijddag wel enorm was. Dan maar veel drinken mee, want uitdrogen betekent onherroepelijk de “man met de hamer” tegenkomen.

De Bacchus startte 45 minuten na de eerste shift, de Azorean High, al jarenlang de snelste sloep in de HT en daarom met het hoogste startnummer, startte in de allerlaatste shift.

Vanaf de start moest er de haven uit gelijk 500 meter “volle bak” geroeid worden, om na dat eerste stuk een zo gunstig mogelijke positie te hebben. Dat betekende dus gelijk “knallen” en kokende adrenaline in de aderen, wat nog heftiger was door de hoge temperatuur dit jaar. Dat roeien tot ver over de “rooie schrap” doet zich na een paar minuten dan ook goed voelen door acute benauwdheid en zuurstoftekort.
Het lukte de Azorean High inderdaad om als eerste van hun shift de haven te verlaten en kon aan de inhaalrace van de eerder gestarte sloepen worden begonnen. Golven waren er nauwelijks, behalve dan die veroorzaakt werden door hitsig langsscheurende volgboten.

Nu kon er door de Azorean High ook geroeid worden op een veel gunstiger plaats. Er lagen nog zo’n 4 sloepen voor. Drie ervan werden alsnog “gepakt”, waaronder de Jan van den Berg uit Urk. De vierde was echter niet meer te achterhalen. Niet zo gek overigens, want die sloep was op basis van zijn roeitijd van vorig jaar 40 minuten te vroeg gestart. Dat betekende dat de Azorean High als tweede sloep over de finishlijn ging met een uitgewoonde, uitgedroogde en leeg geroeide bemanning, want de warmte was slopend geweest. Dat gold overigens voor alle sloeproei(st)ers. De Azorean High had dit jaar wederom de snelste oversteektijd: 2 uur, 36 minuten en 12 seconden.
Iets meer dan 13 minuten later finishte de Bacchus in 3 uur 9 minuten en 24 seconden.

De roeisnelheid alleen is terecht niet uitslagbepalend. Er zijn sloepen met 12 roeiers en met 6 en alles wat daar aan even getal tussen zit. Sloepen variëren in lengte van kort tot lang, van licht tot zwaar en variëren ook nog eens in vaarweerstand. Dat alles is verwerkt in de gemeten handicap die een sloep heeft.

De HT-organisatie heeft een dag nodig om alle uitslagen goed te berekenen. Die wordt dan een dag na de race, op zaterdagavond, bekend gemaakt. Tot dat tijdstip wordt er door veel ploegen, vaak zittend langs de haven, druk gediscussieerd en gespeculeerd over de uitslag, rekenen velen zich zelf al rijk en wordt uiteraard gehoopt op een hoge klassering.

Bij de prijsuitreiking, waarbij de adrenaline evenals het alcoholpercentage bij veel roeiers wederom tot ongekend grote hoogten stijgt, bleek dat bij de dames de Pulp Fiction uit Makkum had gewonnen met een gemiddeld Wattage per roeister van 52,48 Watt, kort daarop gevolgd door twee Terschellingse ploegen: die van de West Arvada en de Benwijvis.

Bij de heren was de Grutte Bear uit Joure de winnaar met een gemiddeld Wattage van 103,59 Watt. De Azorean High bleek met een Wattage van 86,87 Watt op de zevende plaats te zijn geëindigd, dit uiteraard tot grote tevredenheid van de ploeg, die een klassering rond plaats 20 had verwacht. Ook de mixploeg in de Bacchus deed uitstekende zaken en eindigde met een Wattage van 56,99 Watt op plaats 57, daarbij heel veel ploegen met uitsluitend mannen achter zich latend.

Voor de beide Ferox-ploegen is de HT van dit jaar daarom een geslaagde wedstrijd geweest.

 

Please select the social network you want to share this page with:

29

jun 2017

Wedstrijd in Grou 2016

Posted by / in Verslagen / No comments yet

Grou grauw?

Hoewel het bij de teambespreking van het AH-team niet was afgesproken, is onlangs toch besloten om ook de wedstrijd in Grou te roeien. Er waren door het team intussen al twee voor de hoofdklasse genomineerde wedstrijden met goede resultaten geroeid. Omdat er volgens het aanwezigheidsrooster genoeg mensen waren om Grou ook “te doen” is besloten om naar het verre Noorden af te reizen (180 km enkele reis). Ook Grou is dit jaar genomineerd voor de hoofdklasse en dat heeft het bijkomende voordeel dat MPM, waar het AH team ook graag aan mee gaat doen, binnen de deelname-zekerheden komt, mits daarvoor voldoende genomineerde wedstrijden door het team zijn geroeid.

Een vijfde en negende plaats in achtereenvolgens Weesp en Zaandam was een mooie start van de reeks. Er was een zevende plaats in de eerste uitslag van de HT behaald. Naderhand, na wat discutabele “verbeteringen” door de rekenmeesters van de HT, is dat overigens getransformeerd naar een twaalfde plaats.

Wellicht dat Grou weer een redelijk resultaat zou kunnen opleveren. Traditioneel scoort de AH echter niet zo goed in Grou. Dat heeft ook te maken met de roeiomstandigheden daar. Omdat het ondiep is, heeft de AH veel last van het zuigende effect door ondiep water. Door zijn V-vorm heeft de AH meer diepgang dan andere plattere sloepen. Dat betekent minder water onder de kiel. Bovendien wordt de zuiging nog groter als de vaarsnelheid hoger wordt en de waterverplaatsing meer. Dan is het een voordeel om met zijn achten te roeien in plaats van met tien man, omdat dan en het gewicht minder is en de snelheid lager. Bijkomend voordeel is bovendien dat er minder hoeft te worden ingehaald. Vaak ook niet zo gemakkelijk daar. De sloep die wordt ingehaald blijft uiteraard in het diepere middengedeelte varen, terwijl de inhalende sloep de (veel) ondiepere zijkanten wordt opgedrongen. Dat is zeker geen voordeel voor de inhalende sloep. Door zuiging ontstaan er hoge golven en zakt de sloep nog verder weg. Daardoor komt er weer minder water onder de kiel en wordt het zuigende effect vergroot. Het zuigende effect is goed te zien op een foto uit 2009 (Terherne).

De verwachtingen waren daarom niet al te hoog gespannen, temeer daar het op de dinsdagavond-training voorafgaand aan de wedstrijd erg stroperig ging om niet te hoeven zeggen dat het “bagger” was. De verwachting was dan ook een beetje grauw voor Grou.

Grou is ver rijden en dus was het op de wedstrijddag vroeg op. Om 7.30 uur de AH uit het water en direct daarna in twee auto’s “stomen” richting Grou. In de auto van Bas, met daarachter de AH, vier AH-ers, in de andere auto vijf. Hoffotograaf Gijs reed apart met neef Willem van B. sr mee. Ook tante Nel zat in die wagen. Een hele goede zet want zo kon zij die beide potentiele schuinsmarcheerders goed in de gaten houden.

Zo’n verre rit heeft ook voordelen. In de auto met vijf werd de “toestand in de wereld” doorgesproken. Een eufemisme, want er werd gewoon veel geouwehoerd over wat er zo dagelijks in het nieuws te lezen valt. Vooral de chauffeur van dienst had een voortrekkersrol in dat ouwehoeren. Wat er in de andere auto is besproken is onbekend. Met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid kan echter wel worden aangenomen dat in ieder geval Bas met lange monologen de tijd zal hebben proberen te doden.

Er was toch ook spanning van tevoren. De wedstrijd zal toch wel door gaan? De mogelijkheid van zware onweersbuien was zeker aanwezig en afgelasten is dan zeker niet onmogelijk. En voor niets zo’n pokkeneind heen en weer rijden is niet zo lekker. Spanning was er ook over het feit of we met twee roeiers minder wel de snelste tijd zouden kunnen roeien. Vooral de roeisnelheid van de Gouteyk en Mercator, beiden twee minuten startend voor de AH, werd gevreesd. Nu is pure snelheid zeker geen verdienste, maar psychologisch is het wel een opdoffer als je in de snelle AH op dat punt wordt geklopt.

Aangekomen in Grou was de AH al snel getakeld en werd na enige moeite een mooie rustige ligplaats gevonden. Daarna was het eten en drinken. Vooral dat laatste, omdat het net als drie weken er voor bij de HT, bloed verzengend warm was om te roeien.
De snelle sloepen starten in Grou altijd achter in het deelnemersveld. De AH zat samen met de Icterus uit Haarlem in de een na laatste start. In de allerlaatste start, twee minuten later, moest de Snurk uit Harlingen het in zijn eentje zien te rooien.

Direct na de start op de gunstige stuurboord startplaats ging de vlam in de pijp. Met slagtempo 34 werd er stevig doorgeroeid. Na 14 minuten roeien door dieper water over onder andere het Pikmeer werd door stuurman Cees gemeld dat we al bijna een minuut op de twee snelheidsconcurrenten voor ons waren ingelopen. Dat motiveert natuurlijk enorm. De gelijk gestarte Icterus verdween langzaam maar zeker achter ons uit zicht en ook de afstand met de Snurk werd hoe langer hoe groter.

Na dat diepere stuk komen echter de ondiepere vaarten en sloten en juist daar moesten de Gouteyk en Mercator worden achterhaald en hopelijk ook ingehaald. Bij een van de sluisjes was het zo ver, we lagen kop aan kont met de Gouteyk en moesten even inhouden (vooral drinken dan!). Na de sluis ging het gas er weer op. We schoven langzaam maar zeker voorbij de Gouteyk en op weg naar de 25 meter er voor varende Mercator. Bij het volgende sluisje kort daarna het zelfde tafereel met de Mercator. Eerst even inhouden en na de sluis volle bak. Ook dat lukte. Het gevaar bestond echter dat de Mercator zou kunnen gaan stayeren en daarom moest er daarna nog even in het rood doorgeroeid worden om voldoende afstandmeters te pakken zodat die mogelijkheid werd afgesneden.

Daarna had de AH een hele vrije baan voor zich. In het diepere gedeelte van het vaarwater roeiend werd op jacht gegaan naar de volgende concurrenten: de Razende Snol, het Pulletje, de STC sloep de Anthony van Hoboken en de Twirre (dit maal met zes roeiers). Was op het eerste stuk de wind tegen, in het tweede gedeelte van de race was de wind grotendeels mee. De snelheid is dan wel hoger, maar kost beslist niet minder energie omdat er altijd geprobeerd wordt zo dicht mogelijk tegen de verzuring aan te roeien.

De Razende Snol werd als eerste ingehaald, terwijl daarvoor door de Twirre, Anyhony van Hoboken en het Pulletje een titanengevecht op snelheid werd uitgevochten. De Twirre moest door de kleinere bemanning de andere twee laten gaan en werd iets later ook door de AH voorbij gelopen. Precies op het moment dat de Anthony van Hoboken het Pulletje probeerde in te halen, passeerde de AH het Pulletje aan de andere kant. Uitermate gunstig voor de AH, omdat het voor de STC-sloep nu onmogelijk werd gemaakt om achter de AH te gaan plakken. Op die manier zou de AH de STC sloep ongewild mee kunnen trekken naar een hogere eindklassering, ook hoger dan die van de AH zelf. Onze recht hartelijke dank daarom aan het Pulletje dat door zo goed hard te roeien de Anthony van Hoboken verhinderde achter de AH te kruipen.

Op het laatste stuk van 3 km werden nog veel sloepen ingehaald. De finish kwam voor de AH na 1:54:52. Een goede tijd. Volgens GPS-Wim zou het er om spannen tussen de Anthony van Hoboken, het Pulletje en de AH. Volgens zijn vooraf berekeningen zouden we met de gerealiseerde roeitijden ongeveer het zelfde vermogen hebben geleverd. Dat we niet op het allerhoogste niveau mee zouden doen was ook allang bekend. Daarvoor zijn de Grutte Beer (vooral die), de Orkaan, de Trewes2 en zeker nog een drietal sloepen gewoon te goed voor ons.

De AH er uit takelen ging ook zeer voorspoedig. Daarna lekker op de walkant zittend, wat bijdrinkend en etend en pratend werd van het mooie weer genoten. Omdat de prijsuitreiking pas rond 18.00 uur zou zijn werd om 16.00 uur de thuisreis aanvaard. Gelukkig allemaal weer heelhuids thuisgekomen werd na een uurtje bekend dat we als zevende waren geëindigd. Voor ons een heel mooi en zeker bevredigend resultaat. Inderdaad was de Grutte Beer weer eerste en de Orkaan tweede. Een maatje te groot voor de er achter geëindigde ploegen. De AH zat in een pelotonnetje van 6 sloepen die qua vermogen echt vlak bij elkaar presteerden, maar dit maal was de AH wel de eerste daarvan. Grou was dus niet grauw dit jaar.

Please select the social network you want to share this page with:

29

jun 2017

Wedstrijd op de Kaag 2016

Posted by / in Verslagen / No comments yet

Thuis op de Kaag.

Zaterdag 11 juni was de jaarlijkse thuiswedstrijd van Ferox. Het Kaagwater is voor de Ferox-ploegen onderdeel van hun trainingsdomein en is al honderden keren door de Katwijkse roeiers bevaren. Er is precies bekend waar het ondiep is, waar goed geroeid kan worden en waar de moeilijk roeibare stukken zitten. Voor andere watersporters is ook direct duidelijk dat de Katwijkers hier thuis horen omdat ze hier talloze reukvlaggetjes hebben geplaatst zoals het goede domeinbeschermers betaamd.

Dit jaar deden er twee Ferox-ploegen mee. De 10-koppige mixploeg in de Thussen Uit, ditmaal met zes roeisters en vier roeiers, en de heren in de Azorean High met tien roeiers. Een thuiswedstrijd en dat heeft zeker voordelen. In de eerste plaats hoeft er niet door iedereen vroeg te worden opgestaan en in de tweede plaats hoeft de boot niet op de trailer. De start en finish van de Kaagrace zijn altijd bij de starttoren bij de Kaagsociëteit. Om de Ferox-sloepen daar te krijgen worden ze meestal over het water daar naartoe gesleept, ook dit jaar weer.

Ondanks de weersvoorspellingen viel het weer ’s morgens tegen. Wel een heerlijke temperatuur en geen wind, maar het was wel “zeikerig”. Niet heel erg, maar toch. Wim van Beelen sr was ’s morgens sleepkapitein. Met zijn jacht sleepte hij de Thussen Uit en Azorean naar de Kaag. In beide sloepen zaten een aantal roeiers om te sturen, te manoeuvreren en gewoon voor de gezelligheid. Ook voor de inwendige mens was goed gezorgd. Op de heenweg koffie en vooral in “brandstof” voor na de wedstrijd was in ruime mate voorzien.

Begon de heenreis een beetje druilerig, gedurende het vaartochtje van een klein uurtje naar de start kwam er een slap waterig zonnetje tevoorschijn en werd het ook droog en erg aangenaam weer. Op het moment dat de sleep arriveerde, startten de 33 damesploegen voor hun ochtendrace. Goed getimed, want dat betekende dat er voldoende plaats was om de Ferox-sloepen af te meren.

Daarna was het koffie en/of theedrinken, wachten op de andere ploeggenoten en praten met bekenden van andere ploegen. De herenstart was om twee uur ’s middags. De Azorean High zat in de eerste start, de Thussen Uit in de laatste. In totaal deden er zo’n 50 herenploegen mee aan deze voor het Nederlandse Sloeproeikampioenschap genomineerde wedstrijd. Intussen was het echt drukkend warm geworden om niet te zeggen benauwd. Voldoende koelvloeistof meenemen was daarom het credo.

De Azorean High had de meest gunstige startpositie op de startlijn gekozen en lag klaar om weggeschoten te worden. De Gouteyk met roeiers van de Zeevaartschool Willem Barentsz op Terschelling, de afgelopen twee jaar een van de allerbeste ploegen, had positie gekozen niet naast, maar achter de Azorean High. Wellicht in de hoop om in de slipstream van de snelle Azorean High mee te kunnen liften. Na het startschot spurtten de eerste 10 sloepen weg. De Azorean High wist als snelste te vertrekken met in zijn kielzog inderdaad de Gouteyk. Er zat maar een klein gaatje van een meter of 20 tussen beide sloepen en het lukte de Azorean High maar heel moeilijk om dat gaatje groter te krijgen. Weer zo’n 20 meter daarachter lag de Orkaan.

Na een kilometer werd de afstand eindelijk wat groter en bij Jachtbouwer Van Lent was het verschil opgelopen tot een minuut. Wellicht hebben de roeiers van De Gouteyk, in een poging aan te klampen bij de Azorean High, zichzelf met deze start over de kop geroeid, want nu werden ze achterhaald door de Orkaan en gingen zelf fungeren als haas. De Orkaan mag ze daarvoor wel dankbaar zijn, want nu werden ze daardoor meegezogen naar een snelle tijd. Dat heeft ze zeker geen windeieren gelegd, maar hun kans op winst aanzienlijk vergroot. Intussen vergrootte de Azorean High zijn voorsprong steeds meer, tot zo’n 3 minuten halverwege de race. Het was maar goed dat er genoeg koelvloeistof was meegenomen, want het was alweer drukkend warm en drinken een must, wilde men niet helemaal uitdrogen en instorten.

Zo goed mogelijk hard doorroeiend werd op weg gegaan naar de finish. De ploeg weet feilloos wanneer de finish nakend is, omdat die altijd wordt aangekondigd door “geluidjes” en aanmoedigingskreetjes uit de boeg. Op de finish, die kwam na 1 uur 34 minuten en 46 seconden, was de voorsprong op de tweede finishende sloep, de Gouteyk opgelopen tot een kleine zes minuten. Zes seconden later kwam de Orkaan over de meet.

De Thussen Uit had de pech dat ze in de laatste start zat. Dat betekende als snelle sloep de langzamere sloepen die voor ze gestart waren, inhalen. Op de open stukken is dat geen enkel probleem, maar op de smalle stukken wel. Daar is het zo smal dat er maar één sloep tegelijk door kan (Boerenbuurt). Als je daar op een andere sloep inloopt, dan kun je die pas inhalen als je op breder water komt. Tijdverlies en plaatsverlies dus. De Thussen Uit finishte na 1 uur 49 minuten en 52 seconden. Een hele knappe tijd.

 

Na de sloepen op een mooi plekje te hebben afgemeerd, werd er door beide Ferox-ploegen zittend in het zonnetje genoten van het intussen schitterend geworden weer. Dat de meegenomen brandstof daarbij goed van pas kwam, was te voorzien geweest. Het vochttekort werd meer dan voldoende aangevuld (zeg maar gerust “overcompensatie”) en intussen werd er ook meegezongen, meegedeind en gedanst met de klassiekers van de optredende ras-Leidsche groep Barry Badpak. Ze waren speciaal uitgenodigd om de jarige Wendy toe te zingen.

Rond half zeven volgde de prijsuitreiking. Voor de Azorean High een beetje tegenvallend resultaat met een elfde plaats. Het wattage was wel goed 91 Watt. Winnaar was inderdaad de Orkaan geworden met een wattage van 122 Watt en een ruime voorsprong op nummer twee, de Grutte Bear (116 Watt). In hun eigen klasse was de Thussen Uit 12e geworden met een Wattage van 53 Watt. Daarmee eindigden ze als mixteam toch nog voor 4 herenploegen.

De terugreis was vanwege het weer een regelrechte pleziertocht. Bij Ferox wordt iedere gelegenheid aangegrepen om mensen op te leiden tot betere roeiers en goede stuurlui. Ditmaal was het opa Kees die kleindochter Quinty de eerste beginselen van het sturen met touwtjes bijbracht.

 

Vlak voor de middagstart waren ook Dirk met fotograaf Gijs gearriveerd in Dirks super-de-luxe ex-KRB-vlet. De Azorean High werd teruggesleept door Dirk, de Thussen Uit door Willem van Beelen sr. De stemming zat er goed in, evenals de drank. Maar ja, wat er in gaat moet er vroeger of later ook weer uit. Er werden op de terugweg dan ook nog een paar domeinafscheidingen geplaatst en niet alleen in het gras. Hele hoosvaten werden over boord gekieperd en voor sommigen was dit nog te klein en moest er een hele emmer aan te pas komen. Was de heenweg wat “zeikerig” geweest, de terugweg dus ook, maar nu letterlijk.

Ook Gijs had er alles voor over om de stemming er goed in te houden en kreeg zoals zo vaak de lachers op zijn hand, omdat hij bij het afmeren om Gijco af te zetten, weer zijn uiterste best deed om een gratis badbeurt te versieren. Het lukte hem bijna.

Zo’n 500 meter verder arriveerden we bij de roeiaccommodatie en werden de heren slepers hartelijk bedankt voor hun hulp. Beide sloepen werden afgemeerd, wonder boven wonder zonder ook maar een schrammetje schade. Het was een prachtdag geweest. Beide slepers nogmaals bedankt.

Please select the social network you want to share this page with:

31

jan 2017

Amsterdamse Grachtenrace 2016

Posted by / in Verslagen / No comments yet

Houtsloperij in de Amsterdamse GR.

Op zaterdag 8 oktober jl hebben alle drie de sloepen van Ferox deelgenomen aan de bekende sloepenrace in de Amsterdamse grachten. Voor die wedstrijd is de deelnemersbelangstelling altijd enorm (dit jaar 133 aanmeldingen) evenals de supporters- en toeschouwersbelangstelling.

Niet alleen vanwege de afstand is de wedstrijd (22 km) zwaar en bekend, maar vooral vanwege de route is hij berucht. Inhalen is op grote stukken van het traject lastig, zo niet onmogelijk in de vaak smalle grachten en daarnaast is het letterlijk stilliggen of sprinten. Dat is fysiek erg zwaar. Stilliggen, als er weer eens een bootinfarct is door een van de dwarsliggende rondvaarboten en sprinten als tussen twee bruggen een andere sloep moet worden ingehaald. Dat is slopend. Het gevolg is vaak ook veel materiele schade aan riemen en sloep door aanvaringen met andere sloepen en walkanten en door inhaalmanoeuvres.

De Thussen Uit roeide in de vertrouwde samenstelling: 5 dames en 5 heren. De Bacchus roeide ook met een mixteam, zij het met 3 dames en 7 heren. Van die 7 heren waren er 3 geleend van het Pulletje. Die ploeg roeide zelf niet mee, maar had hun sloep voor deze gelegenheid uitgeleend aan de roeiers van de Kaag. De Azorean High roeide dit maal met acht roeiers. Door vakanties en andere verplichtingen konden een aantal AH-ers niet. Niet ongunstig overigens, want door de iets lagere roeisnelheid hoeven er minder sloepen te worden ingehaald.

Bij het Olympisch Stadion, waar de start en finish waren, werd om de 30 seconden een sloep weggeschoten. De langzamere sloepen als eerste, gevolgd door de snellere sloepen. Je hoeft geen atoomgeleerde te zijn om in te zien dat dit automatisch tot veel inhaalmanoeuvres zal leiden en dat de kans op irritaties en materiaalschade groot is. En natuurlijk gebeurt dit dan ook. Ook dit jaar weer. De Azorean High haalde in het eerste stuk van de race, waar wel voldoende ruimte is, een gemiddelde snelheid van 11.2 km/uur, wat voor de ploeg erg hoog is met 8 roeiers. En dat ondanks het feit dat er een paar maal moest worden ingehouden omdat passeren niet mogelijk was, bijvoorbeeld omdat twee iets langzamere sloepen, die onderling maar weinig in roeisnelheid voor elkaar onderdoen, elkaar inhaalden op een smaller gedeelte. Dan zit er maar één ding op: er achter aansluiten en maar wat eten en drinken.

Het echte gedonder begon pas halverwege toen het na het Scheepvaartmuseum weer richting Amstel ging. Nog voor de Azorean High bij de Munt was, lag de sloep als vierde achter een heel langzaam doorvarende rondvaartboot. Vlak daarop nog een keer hetzelfde verhaal vlak voor de Amstel. Toen lag de sloep pas echt een tijdje stil. Daarna kwam de confrontatie met sloepen die niet opzij wilden in de smalle grachten, ook als er wel ruimte voor was. Allemaal tijdverlies. Pas op de Kostverloren vaart richting finish kon er weer echt worden doorgeroeid. Na 2.02.32 werd er gefinisht door de Azorean High. De overall gemiddelde snelheid was intussen gezakt naar 10.8 km/uur. In het tweede gedeelte is dus heel veel tijd ingeleverd (4 a 5 minuten). Verrassend dat er desondanks toch nog een 9e plaats was behaald met 82 Watt. Blijkbaar hadden anderen nog veel meer oponthoud gehad. Dat wordt inderdaad bevestigd door de gemaakte YouTube beelden. Sommige sloepen hebben soms met z’n vijven stil moeten liggen en wachten tot een manoeuvrerende rondvaartboot eindelijk zo ver was dat hij doorging en vervolgens komt er vanaf een andere kant dan een tweede rondvaartboot. Ja dat schiet niet op natuurlijk. De Azorean High mag, vergeleken met die sloepen, dus nog van geluk spreken.

Ondanks de irritaties en frustraties bij veel ploegen was het toch een fantastische mooie dag geweest: prachtig roeiweer met een lekker zonnetje. Daarvan werd vooral na de wedstrijd genoten. Zittend op de trappen van het Olympisch Stadion werd er door de Ferox-ers nagepraat, het vochttekort meer dan voldoende aangevuld en wat gegeten. De volgende wedstrijd wordt tevens de laatste van 2016: de Muiden-Pampus-Muiden race van begin november.

Please select the social network you want to share this page with:

31

jan 2017

Test bericht

Posted by / in Verslagen / No comments yet

Kijken of het mogelijk is om dit bericht te koppelen aan een pagina in van het wedstrijdverslag

Please select the social network you want to share this page with: