Author Floor Maitimo

The most innovative designers consciously reject the standard option box and cultivate an appetite for thinking wrong.

05

jul 2017

Vechten op de Vecht 2017

Posted by / in Verslagen / No comments yet

Voor de Azorean is de kop er weer af!

Zaterdag 1 april was het tijd voor de eerste krachtmeting tijdens het roeiseizoen. Traditiegetrouw reisden we daarvoor af naar het rustieke en sfeervolle Weesp. Terwijl andere Katwijkse ploegen op het thuiswater tekeer gingen reisde de Azorean af voor een wedstrijd van 11 km over de meanderende Vecht.

Het beloofde een grauwe dag te worden, maar de sfeer was er niet minder om. Terwijl in de auto druk werd gesproken over de toestand in de wereld reden we zonder oponthoud naar de losplaats voor de sloepen. Daar was het aanmerkelijk rustiger dan andere jaren. Het was goed te merken dat deze wedstrijd dit jaar niet was genomineerd voor de hoofdklasse. Dat scheelt toch flink wat deelnemers. Toen Gijco eenmaal zijn toeristische route over smalle dijkjes rond Weesp had afgerond kon de Azorean snel te water worden gelaten.

Nadat eerst de dames aan bod waren geweest en we ook even de drakenboten voorbij zagen stuiven was het onze beurt. Inschepen en even wat rondjes maken om in te roeien. De wedstrijdleiding had dit keer gelukkig besloten om ons vrij vooraan het startveld te plaatsen. Dat zou flink schelen in het buitenom inhalen, het oponthoud e.d.

Nadat de bijzonder humoristische commentator nog wat vrolijke opmerkingen plaatste over onze stuur konden we beginnen. Het eerste stuk ging het wind mee waarbij de snelheid af en toe richting de 12 km/u ging. Al snel hadden we de enkele eerder gestarte sloepen te pakken en kon de jacht beginnen op de gigs. Deze ranke en snelle 6 mans boten waren als eerste gestarte en hadden al een flinke voorsprong opgebouwd. Kees kon de ideale lijn aanhouden en ook het keerpunt werd soepel genomen. Dat hebben we ook wel eens anders meegemaakt.

Terug hadden we bij vlagen de wind behoorlijk tegen. Maar langzaam maar zeker konden we nog enkele gigs verschalken voordat we de finish in zicht hadden. Stevig doorbeukend en onder hetzelfde lollige commentaar passeerden we veruit als eerste sloep de finish lijn. De roeitijd kwam neer op 58 minuten en 27 seconden. Met acht man was dat goed ruim 100 watt. Zeker geen slechte prestatie. Het was uiteindelijk goed voor een derde plaats, net achter de Orkaan en de Serdon. Al met al een prima begin van het seizoen. Nu op naar de Zaan!

HB

Please select the social network you want to share this page with:

05

jul 2017

Vechten op de Vecht 2015

Posted by / in Verslagen / No comments yet

Start wedstrijdseizoen 2015: Vechten op de Vecht

Het was de zaterdag voor de paasdagen, ook wel stille zaterdag genoemd. Maar echt stil is deze zaterdag niet verlopen voor het Utrechtse Weesp en omgeving. Dat was natuurlijk te wijten aan de roeiwedstrijd Vechten op de Vecht waarbij vooral de roeiers van de Azorean hun sporen hebben nagelaten.

De dag begon op dezelfde plek als waar het wedstrijdseizoen 2014 eindigde: de keukentafel van huize Haasnoot. Terwijl de vrouw deze huizes een lekker bakje koffie had geregeld dropen de roeiers één voor één binnen. Dat ‘dropen’ kan best letterlijk worden genomen want het want de dag begon druilerig. Nadat de Azorean op de kar was gezet kon de reis naar Weesp aanvangen.

Gijco (of in ieder geval zijn navigatiesysteem) besloot er een toeristische route van te maken langs allerlei troosteloze buitenwijken van het idyllische Weesp. Eenmaal in het centrum ging het van kwaad tot erger. Na een verkeerde afslag moest, met boot erachter, even worden gekeerd voor het station. Terwijl Gijco in de auto met 3 dingen tegelijk bezig was werden terloops een paal en verkeersbord door de trailer tegen de vlakte gewalst. Dit onder het toeziend oog van treinreizigers, treinpersoneel etc. Tja, en wat doe je dan. Terwijl de schade werd opgenomen kozen sommige roeiers al snel het hazenpad. Maar niet Teun… Die toverde meteen een schep uit zijn auto en begon verwoed te scheppen. De paal werd teruggezet de zaak werd dicht gestraat en er was (bijna) niks meer van te zien. Snel onderweg naar de kraan dus maar. Daar werd tijdens het wachten nog even de schade aan de trailer door Teun hersteld. Met behulp van wat creativiteit en een spanband was ie weer zo goed als nieuw.

Sloep snel te water en roeien naar de tent. Onderweg werden we nog even opgehouden vanwege de damesstart. Tijdens dit wachten stelde Floor nog even het geduld van de organisatie en de politie op de proef door de Azorean telkens wat verder te laten dobberen (of was dat de wind?), maar al snel konden we de sloep vlak voor de tent afmeren. Daar was het wachten, brood eten, sapjes drinken etc. Het zonnetje was lekker gaan schijnen, maar ook de wind liet zich steeds meer gelden.

Het palaver bracht niet veel nieuws dus snel inschepen en aan de bak. Tijdens het inroeien werden we nog even bemoedigend toegesproken door all round Ferox roeier Willem sr. Die had met de andere roeiers van de Thussen Uit zich tijdens de dames heat al laten gelden.

Na wat inroeien werden we samen met de andere deelnemers opgehokt in het sluisje van Weesp. In sneltreinvaart knalden alle sloepen stuk voor stuk het wedstrijdparcours op. Op de heenweg ging het grotendeels met de wind in de rug ruim 12 km/u. Het slingerende parcours kon zonder veel problemen worden afgelegd. Even kwamen we een beetje in de knel bij het (binnendoor) inhalen van de Orkaan, maar dat mocht niet veel naam hebben.

Als snel was het eilandje dat als keerpunt diende in zicht. Dit eilandje kon zonder veel problemen worden gerond en daarna ging het tegen de wind in richting de eindstreep. Op de terugweg begon de wind ons parten te spelen. Maar toch konden we bijna het hele veld inhalen. Moe maar voldaan kwamen we met een tijd van 57 minuten en 46 seconden over finish. Rustig peddelend werd Gijco nog even bij wat taxibusjes gedropt en roeiden wij richting de kraan. Daar begon het wachten op de trailer. In de luwte van de flatgebouwen was dat goed te doen. We moesten alleen de jongeman met de roeptoeter negeren die ongeveer 30 keer vroeg of iedereen naar de overkant van het water wilde gaan.
Nadat het bootje op de kar stond en Gijco de combinatie probleemloos op een grasveld parkeerde kwamen de koeltassen tevoorschijn. Nadat de biertjes, flessen schippersbitter en het ‘kerstpakket’ dat we van de organisatie kregen achter de kiezen zaten, was het tijd voor de prijsuitreiking. De speedcup was voor ons, dat was niet echt verrassend want op snelheid was er niet veel concurrentie. Op handicap waren we goed voor een zesde plek, ook dat viel echt niet tegen. Met een tevreden gevoel konden we weer op naar Katwijk.
HB

Please select the social network you want to share this page with:

05

jul 2017

Slag op de Zaan 2015

Posted by / in Verslagen / No comments yet

Mediaspektakel op de Zaan

Meestal kan de roeisport niet op heel erg veel interesse van de pers rekenen. Wedstrijdverslagen die jarenlang trouw naar de lokale bladen zijn gestuurd worden vaak ergens achteraan weggemoffeld. De enige uitzondering die ik ken is de drukte in Friesland rondom de Harlingen-Terschelling race. Tot nu toe tenminste, want het mediaspektakel bij de Slag om de Zaan was echt ongekend.

Eerlijk is eerlijk, de roeisport is voor de leek eigenlijk niet te volgen. Zodra je aan niet-roeiers uitlegt dat de sloep die als eerste binnenkomt misschien wel helemaal onderaan de uitslagenlijst gaat eindigen worden de blikken al glazig. Laat staan als je gaat beginnen over het handicap systeem. Dat is materie waar zelf de gevorderde roeier moeite mee heeft. Toch hebben ze het in Zaandam aangedurfd en het resultaat mocht er zeker wezen!

Maar goed, het draait voor ons natuurlijk vooral om de wedstrijd. Een tocht van ongeveer 16 km over de brede en kronkelende Zaan. Niet alle concurrenten waren van de partij, maar dat mocht de pret niet drukken.
Ruim op tijd arriveerden we met de sloep bij de kraan, alwaar de kraanbaas blij was dat hij weer wat te doen had. Nadat we de sloep hadden afgemeerd kon het wachten beginnen. Dat was dit keer echt geen straf. Het zonnetje scheen lekker en de door de organisatie verstrekte zonnebrillen kwamen goed van pas. Al begonnen de vlaggen steeds strakker te staan door het aantrekkende noordoosten windje.

Na het aanschouwen van de damesteams was het onze beurt. Beetje warm roeien, checken of alles goed zit. Het is een vertrouwde routine die helpt om in de ‘wedstrijd modus’ te komen. We mochten als eerste weg, samen met de Orkaan. Onder aanmoediging van de supporters ging het eerst richting de sluis, daar werd strak om de boei gekeerd om vervolgens aan de tocht richting Wormer te beginnen. Het slingerende parcours bracht ons langs de wereldberoemde Zaanse Schans, historische pakhuizen en fabrieken. Onderweg deden allerlei fotografen (inclusief onze eigen twee ‘paparazzi’) hun best om alle sloepen goed vast te leggen. En dan waren er ook nog allerlei camerateams op het water om de wedstrijd te verslaan. Omdat we ruim voor de rest van het veld uit gingen hadden we al snel een cameraboot voor vast naast ons varen. Gelukkig hadden we daar niet veel last van en konden we ons helemaal richten op de strijd tegen de felle wind. Richting het keerpunt begon de vermoeidheid ons parten te spelen. Kees moest zijn stem soms flink verheffen om er weer de vaart in te krijgen.

Na het keerpunt in Wormer kregen we de wind weer grotendeels mee. De snelheid liep weer wat op en we probeerden het gat met de concurrenten zo groot mogelijk te maken. Met een tijd van 1 uur en 27 minuten kwamen we onder luide aanmoedigingen binnen. Terwijl wij probeerden weer een beetje op adem te komen, moest Kees met zijn hese stem nog even snel een interviewtje geven aan het Noord-Hollands dagblad. Daarbij was het voor journalist vooral een hele uitdaging om de sloepnaam goed te kunnen onthouden.
Nadat de sloep weer goed en wel op de kar stond kwamen de koelboxen tevoorschijn. Toen ook de Thussen Uiters in het zonnetje aanschoven was het tijd voor wat verenigingsbinding.

Met een zongebruind koppetje konden we weer terug naar ons kustdorp. Thuis nog even op RTV Noord-Holland het live verslag zitten kijken. Beetje gek om opeens alle teamleden en jezelf zo te zien ploeteren, maar het was best een mooie reportage geworden. Complimenten aan de organisatie, het was weer een geslaagde dag met opnieuw een zesde plaats als resultaat.

Hugo Barnhoorn

 

 

Please select the social network you want to share this page with: